Bu uyku efsanesini ortadan kaldırın
Uyku konusu çok karmaşıktır, bu yüzden bu konuyu daha sık ele alacağız. Bugün ikinci bölümdeyiz. Ve bir efsaneyi ortadan kaldırmak istiyoruz.
Bu efsane ne yazık ki çok ısrarcıdır ve bir çocuğun belirli bir yaşta belirli bir uyku süresine sahip olması gerektiğini belirtir. Dikkat, spoiler: Bu tamamen saçmalık!
Her şey bebeklikten itibaren başlar. Bazıları 18 saat uyurken bazıları sadece 10 saat uyuyabilir. Ve her ikisi de hala normal aralıktadır. Sonra üç uyku evresi olan küçük çocuklar var, bazıları iki, diğerleri iki yaşında tamamen kestirmeyi bırakıyor - ve bazıları kestirmeye bile başlamıyor. Ve burada da herkes için her şey yolunda. Daha büyük çocuklarda uyku süresi de kişiye özeldir.
Bu yüzden sakin olun ve kronometre kullanmayın. Ebeveynlere her zaman şunu söylerim: Önemli olan sonunda ne çıktığıdır. Başka bir deyişle:
Çocuğunuz sabah nasıl? Yataktan kalkabiliyor mu? Zinde mi? Kreşte/okulda canlı ve aktifler mi? Gün içinde uslu duruyorlar mı?
Bu sorulara mümkün olduğunca net bir "evet" yanıtı verebildiyseniz, çocuğunuzun uyku dengesi iyi demektir.
Ancak şimdiye kadar bunu yanlış değerlendirdiyseniz kendinizi kötü hissetmeyin. Bu benim de başıma geldi. Üç çocuğumdan birinin uyku ihtiyacı diğer ikisinden daha düşük. Ve bu çocuğun sadece biraz daha geç yatması gerektiğini, biraz daha az uykuya ihtiyacı olduğunu ve hayatta hala çok zinde ve dengeli olduğunu fark etmemiz de uzun zaman aldı.
Bugünün mesajı şu: kimsenin size peri masalları anlatmasına ya da efsanelere inanmasına izin vermeyin. Çocuğunuzun uyku ihtiyacı hakkında kendiniz bir his geliştirin. Böylece kendinizi bir ya da iki endişeden, hatta uykusuz bir geceden kurtarmış olursunuz.
Diğer ilginç ipuçları
Eller ağızda
Bir bebek elini ağzına götürdüğünde, ebeveynlerin neredeyse her zaman tek bir refleksi vardır: kesinlikle bir diş geliyordur. Eğer elden ağza yaşamak isteseydim (tabii ki orijinal anlamda değil), parlak fikrimi uzun zaman önce gerçekleştirir ve U4 muayenesi için dentiometre denilen şeyi icat ederdim.
Çocukluk bir hastalık değildir
Kalbime çok yakın olan bir konu - ve tamamen tıbbi bir mesele değil, daha ziyade sosyal bir mesele: "normallik" denen şeye tam olarak uymayan özelliklere sahip çocuklarla nasıl başa çıkacağız? Peki "normallik" nedir?
Dadı dirseği
Beyazlar içindeki yarı tanrılarmış, hadi oradan. Biz pediatristlerin yaptığı işler pek dikkat çekici değildir. Sadece "dadı dirseği" söz konusu olduğunda kısa süreliğine kahraman oluruz.