Μην τρομάζετε από τους νυχτερινούς τρόμους

Οι νυχτερινοί τρόμοι, ή pavor nocturnus στην τεχνική ορολογία, δεν είναι ασυνήθιστοι, ιδίως στα παιδιά προσχολικής ηλικίας. Θεωρείται ότι περίπου το 5% όλων των παιδιών έχουν νυχτερινό τρόμο. Συνήθως, τα παιδιά αυτά δεν ξυπνούν στην πραγματικότητα μία έως τέσσερις ώρες μετά τον ύπνο, αλλά είναι πολύ ταραγμένα, κλωτσάνε και ουρλιάζουν. Όταν τους μιλάτε, σας κοιτάζουν κατάματα, δεν ανταποκρίνονται πραγματικά, δεν είναι πραγματικά στα καλά τους. Μετά από περίπου δέκα με 15 λεπτά, το φάντασμα σχεδόν πάντα τελειώνει.

Για τους γονείς, αυτό είναι πολύ, πολύ τρομακτικό και δύσκολο να το αντέξουν. Τα καλά νέα είναι ότι τα παιδιά δεν θυμούνται τι συνέβη το επόμενο πρωί και δεν έχουν πάθει τίποτα. Επιπλέον, το όλο θέμα συνήθως ξεπερνιέται χωρίς προβλήματα όταν τα παιδιά φτάσουν στην ηλικία του δημοτικού σχολείου.

Οι νυχτερινοί τρόμοι δεν έχουν στην πραγματικότητα τον χαρακτήρα ασθένειας, είναι περισσότερο ένα είδος διαταραχής ωρίμανσης του νευρικού συστήματος που εμφανίζεται προσωρινά (και τείνει να εμφανίζεται σε οικογένειες). Υπάρχει η θεωρία ότι τα παιδιά που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα και επίσης αντιδρούν πολύ ευαίσθητα στο θόρυβο και το στρες κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι πιο επιρρεπή σε νυχτερινούς τρόμους.

Τι πρέπει να κάνετε ως γονείς Πρώτα απ' όλα, πρέπει να το ανεχτείτε και να το υπομείνετε. Φυσικά, δεν είναι κακό να είστε κοντά στο παιδί σας και να του μιλάτε, ακόμη και αν δεν δείχνει πραγματικά κάποια αντίδραση. Οι γιατροί διαφωνούν για το αν είναι καλό να ξυπνήσει το παιδί ή όχι. Για κάποιους, η τρομακτική συμπεριφορά σταματά αμέσως και ξανακοιμούνται αμέσως. Ωστόσο, άλλα παιδιά ενοχλούνται πολύ όταν ξυπνούν - αυτό πρέπει να εξετάζεται ατομικά. Σε κάθε περίπτωση, δεν χρειάζεται ιατρική παρέμβαση και το πιο σημαντικό είναι απλώς να γνωρίζετε τι συμβαίνει όταν το μικρό σας παιδί κουνιέται και ουρλιάζει στον ύπνο του.