Το μεγάλο σύρσιμο

Σχετικά με το πρώτο σημείο: Τα περισσότερα παιδιά αρχίζουν να μπουσουλάνε το νωρίτερο στους έξι μήνες και το αργότερο στους δέκα με 12 μήνες. Σχετικά με το δεύτερο σημείο: Το μπουσούλημα δεν είναι στην πραγματικότητα ένα αναπτυξιακό ορόσημο, δηλαδή δεν είναι κάτι που κάθε παιδί περνάει αυτόματα. Ο ελβετός παιδίατρος Remo Largo διεξήγαγε μια μεγάλη μελέτη στην οποία κατάφερε να δείξει ότι περίπου το 10% όλων των παιδιών σε μια δεδομένη χρονιά δεν μπουσουλάνε, αλλά ότι αυτό δεν έχει καμία απολύτως αρνητική επίπτωση στην περαιτέρω νοητική ανάπτυξη του παιδιού.

Αυτό είναι σημαντικό, διότι μπορείτε ακόμα να διαβάσετε κατά καιρούς ότι είναι κακό για ένα παιδί να μην μπουσουλάει, επειδή αυτό θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στη δικτύωση του εγκεφάλου. Αλλά σίγουρα δεν υπάρχει καμία απόδειξη για κάτι τέτοιο! Επομένως, δεν έχει νόημα οι γονείς να γονατίζουν στο πάτωμα δίπλα στο παιδί τους και να προσπαθούν να προσποιηθούν ότι μπουσουλούν.

Κανονικά, αυτή η παρόρμηση για κίνηση προκύπτει από μόνη της. Και περίπου το 90% θα κάνει το κλασικό μπουσούλημα, ενώ άλλα μπορεί να γλιστρήσουν στον πάτο τους ή να σπρώξουν τον εαυτό τους.

Συνολικά, είναι απλώς σημαντικό το παιδί να αρχίσει να γίνεται κινητικό και να κινείται περισσότερο μεταξύ εννέα και 12 μηνών. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνει το σπίτι πραγματικά παιδικά ασφαλές. Δεν πρέπει να υπάρχουν πράγματα που μπορεί να καταπιεί ένα παιδί, οι σκάλες πρέπει να είναι ασφαλισμένες κ.λπ.

Σημαντικό για εσάς: Εάν το παιδί σας δεν δείχνει αυτή την παρόρμηση να κινηθεί γύρω στους δέκα με 12 μήνες, αυτό θα ήταν ένας λόγος για να πάτε στον παιδίατρο. Αλλά επειδή το παιδί σας δεν μπουσουλάει δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανησυχείτε.