Warum wir nicht „gesundschreiben"
Bugün biraz daha zor bir konu - ama biz çocuk doktorlarının çok endişe duyduğu bir konu. Çünkü sık sık bir çocuğa "temiz sağlık raporu" vermemiz gerektiği gerçeğiyle karşı karşıya kalıyoruz. Başka bir deyişle, bizden okulları, kreşleri veya çocuk bakıcılarını onaylamamız isteniyor: Bu çocuk sağlıklı. Ama biz bunu yapamayız.
Çocukları hasta olarak yazabiliriz. Eğer çocukta belirli semptomlar olduğunu görürsek, o zaman şöyle diyebiliriz: "Bu çocuk hasta." Bunun neredeyse her zaman açık işaretleri vardır. Ancak bir çocuğa bakıp şöyle diyemeyiz: "Bu çocuk kesinlikle sağlıklı." Ya da: "Bu çocuk kesinlikle bulaşıcı değil."
Bunu ebeveynlere veya kurum temsilcilerine defalarca açıklamaya çalıştım - her zaman başarılı olamadım. Ancak geçenlerde gerçekten harika bir kitapta ("Alles halb so schlimm", çocuk doktoru meslektaşım Stefan Nolte'nin yazdığı) bunu harika bir şekilde açıklayan harika bir hikaye okudum.
Ormanda büyük bir açıklığın önünde durursam ve orada bir tavşan görürsem, o zaman şunu söyleyebilirim: Bu açıklıkta bir tavşan var. Ancak, açıklığa bakar ve bir tavşan görmezsem, o zaman bu açıklıkta bir tavşan olmadığını söyleyemem. Sadece bir tane görmüyorum ama bir yerlerde saklı olup olmadığını bilmiyorum.
Hasta ve iyi notları için de aynı şey geçerli. Eğer bir şey görürsek, "çocuk hasta" diyebiliriz. Hiçbir şey görmezsek, bu otomatik olarak çocuğun sağlıklı olduğu anlamına gelmez.
Tek yapmamız gereken ebeveynlere güvenmek ve çocuklarının sağlık durumunu iyi değerlendirebilmeleri için onlara yardımcı olmaktır. Ve işte benim tavsiyem: Çocuğunuz hastalık nedeniyle evdeyse ve akşam "Vay canına, çocuğum bugün o kadar formdaydı ki onu okula ya da kreşe gönderebilirdim" diye düşünüyorsanız - o zaman ertesi gün gönderin. Bu harika bir şekilde işe yarıyor.
Diğer ilginç ipuçları
Dr. Google
Bugün zor bir konumuz var: meslektaşların kamuoyu önünde eleştirilmesi. Ancak itiraf etmeliyim ki, o kadar sinir bozucu bir meslektaşım var ki, bugün bu konuda bir şeyler söylemem gerekiyor.
Konjonktivit
Soğuk mevsimlerde çocuklar muayenehaneye genellikle yağlı ve kızarık gözlerle başvururlar. Konjonktivit - klinik tablo hala sıklıkla gerçekte olduğundan daha dramatik hale getirilmektedir.
Çevrenin görevi
"Çevrenin görevi çocuğu şekillendirmek değil, onun kendini ortaya koymasına izin vermektir." Peki bu ne anlama geliyor? Bu, biz ebeveynlerin genellikle çocuğumuzu neyin harekete geçirdiğini düşünmemiz ve hissetmemiz gerektiği anlamına gelir.