Τι να κάνετε αν το μωρό σας κλαίει συνέχεια
Τα μωρά που κλαίνε και ουρλιάζουν πολύ πάντα υπήρχαν. Στο παρελθόν, συχνά αναφέρονταν ως μωρά που κλαίνε ή οι άνθρωποι έσπευδαν να μιλήσουν για κολικούς τριών μηνών, οι οποίοι ταλαιπωρούσαν τα παιδιά και τα έκαναν να κλαίνε. Σήμερα, οι άνθρωποι μιλούν όλο και περισσότερο για ρυθμιστικές διαταραχές όταν ένα μωρό κλαίει και ουρλιάζει πολύ. Αυτό συμβαίνει συχνά κυρίως το βράδυ. Υπάρχει όμως μια θεραπεία.
Είναι το παλιό ερώτημα της κότας και του αυγού: κλαίει το παιδί περισσότερο επειδή πονάει η κοιλιά του ή κλαίει τόσο πολύ και καταπίνει τόσο πολύ αέρα που η κοιλιά του έχει φουσκώσει Το φούσκωμα και ο κοιλιακός πόνος σίγουρα παίζουν ρόλο, αλλά επίσης υπερεκτιμώνται.
Κατά γενικό κανόνα, τα μωρά που κλαίνε πολύ θα πρέπει να εξετάζονται ξανά από παιδίατρο για να αποκλειστεί κάποια οργανική αιτία, εκτός από τις εξετάσεις που γίνονται ούτως ή άλλως στις τέσσερις εβδομάδες, στους τέσσερις μήνες και στους έξι μήνες. Είναι επίσης πολύ σημαντικό οι γονείς να συμβουλεύονται από τον παιδίατρο. Αυτό συμβαίνει επειδή σχεδόν όλοι γρήγορα αγχώνονται και ανησυχούν πολύ όταν το μωρό τους κλαίει πολύ και χρειάζεται να υποστηριχθεί/καθοδηγηθεί με ενσυναίσθηση και εκτίμηση.
Πόσο κλάμα όμως είναι το "πολύ" κλάμα Μιλάμε για διαταραχή ρύθμισης όταν ένα μωρό κλαίει για περισσότερες από τρεις ώρες την ημέρα σε τουλάχιστον τρεις ημέρες την εβδομάδα και αυτό συνεχίζεται για τουλάχιστον τρεις εβδομάδες. Μέχρι την ηλικία των 3 μηνών, αυτό ισχύει για το 15% περίπου του συνόλου των μωρών- μέχρι την ηλικία των έξι μηνών, το ποσοστό αυτό είναι λίγο κάτω από το 3%.
Δυστυχώς, δεν υπάρχουν σαφείς αιτίες. Θεωρείται ότι υπάρχουν απλώς μωρά που είναι λιγότερο ικανά να αυτορυθμίζονται από άλλα και που είναι ίσως και πιο ευαίσθητα στους θορύβους ή στις διαταραχές του περιβάλλοντός τους. Το κλάμα είναι το μοναδικό μέσο επικοινωνίας ενός μωρού για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό σημαίνει ότι ένα μωρό κλαίει όταν πεινάει ή πονάει, όταν κρυώνει ή ζεσταίνεται πολύ, όταν βαριέται, όταν δεν μπορεί να κοιμηθεί ... Και είναι απολύτως φυσιολογικό ότι οι γονείς συχνά χρειάζονται χρόνο για να κατανοήσουν σωστά αυτή την επικοινωνία.
Δυστυχώς, συχνά δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: οι γονείς γίνονται ανήσυχοι, ανήσυχοι και ως εκ τούτου ταραχώδεις και το μωρό, το οποίο στην πραγματικότητα κλαίει (δηλαδή απαιτεί) να ηρεμήσει, γίνεται ακόμη πιο ανήσυχο, επειδή διαισθάνεται με λεπτές κεραίες τη γονεϊκή αγωνία και ανασφάλεια. Το αποτέλεσμα: κλαίει ακόμη περισσότερο και οι γονείς γίνονται ακόμη πιο ανασφαλείς ...
Γι' αυτό η πρώτη προτεραιότητα είναι να διατηρούμε την ψυχραιμία μας και να εκπέμπουμε ηρεμία. Αυτό είναι πολύ απλό στη θεωρία, αλλά εξαιρετικά δύσκολο στην πράξη. Ακολουθεί ένας οδηγός: Μην κάνετε πάρα πολλές, διαρκώς εναλλασσόμενες προσπάθειες να ηρεμήσετε το μωρό, μην το μεταφέρετε από εδώ ή από εκεί, μην τρέχετε πέρα δώθε κ.ο.κ. Αυτό είναι συνήθως αντιπαραγωγικό. Αυτό είναι συνήθως αντιπαραγωγικό. Αντ' αυτού: ξαπλώστε, τοποθετήστε το μωρό που κλαίει στο στήθος σας, υπομείνετε το κλάμα, μιλήστε στο παιδί κατά διαστήματα με ήρεμη, σίγουρη φωνή και διατηρήστε τη σωματική επαφή. Αν αυτό είναι επιτυχές, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το μωρό να μάθει όλο και περισσότερο να ρυθμίζει τον εαυτό του.
Ωστόσο, είναι επίσης σαφές ότι οι γονείς μπορούν να ενεργήσουν με αυτόν τον τρόπο μόνο εάν οι ίδιοι είναι σε καλή διάθεση και ξεκούραστοι, δεν είναι καταπονημένοι και δεν ανησυχούν για την ευημερία του μωρού τους. Επομένως, δεν είναι λιγότερο σημαντικό να δημιουργηθεί ένα κοινωνικό δίκτυο, ένα σύστημα υποστήριξης. Ιδανικά, αυτό θα μπορούσε να είναι οι παππούδες ή οι φίλοι που εμπιστεύεστε να προσέχουν το μωρό από καιρό σε καιρό, ώστε να έχετε χρόνο να χαλαρώσετε εσείς. Ή μπορείτε να λάβετε βοήθεια από έναν οργανισμό όπως το WELLCOME ή το FRÜHEN HILFEN, οι υπάλληλοι του οποίου έρχονται στην οικογένεια και παρέχουν ωριαία ανακούφιση. Η υποστήριξη με οποιαδήποτε μορφή είναι το πιο σημαντικό πράγμα.
Τα καλά νέα στο τέλος: Κανονικά, κάθε μωρό καλυτερεύει σιγά-σιγά. Και αν το πρώτο σας παιδί ήταν ένα μωρό που έκλαιγε, αυτός δεν είναι λόγος πανικού για την επόμενη εγκυμοσύνη.
Αριστερά:
ΚΑΛΏΣ ΉΡΘΑΤΕ
ΝΩΡΗ ΒΟΗΘΕΙΑ
Περαιτέρω ενδιαφέρουσες συμβουλές
Παροχή U3
Ένα θέμα για νέους γονείς ή για άτομα που πρόκειται να γίνουν γονείς: ο έλεγχος U3. Πρόκειται συνήθως για τον πρώτο έλεγχο που πραγματοποιείται στο ιατρείο του παιδιάτρου. Το U1 πραγματοποιείται στην πραγματικότητα πάντα στο νοσοκομείο ή στο μαιευτήριο, και το U2 πραγματοποιείται συνήθως επίσης εκεί.
Χωρισμός παιδιών
Δυστυχώς, αυτό είναι ένα θέμα για το οποίο πρέπει να μιλάτε με τους γονείς ξανά και ξανά στο παιδιατρικό ιατρείο: Πώς αντιμετωπίζουν οι γονείς τον χωρισμό ή το διαζύγιο Τι πρέπει να έχετε κατά νου για να ελαχιστοποιήσετε τις επιπτώσεις στο παιδί
Παιδιατρικοί μύθοι
Έχετε ακούσει ποτέ αυτές τις φράσεις ή τις έχετε πει εσείς οι ίδιοι "Το παιδί έχει τόσο κίτρινες μύξες, μάλλον πρόκειται για κάτι βακτηριακό!" "Τα ούρα βρωμάνε τόσο άσχημα, που μάλλον πρόκειται για ουρολοίμωξη!" "Το παιδί βήχει τόσο άσχημα, πρέπει να είναι πνευμονία!" Ακούτε όλες αυτές τις προτάσεις ξανά και ξανά και είναι όλες, μαντέψατε, ανοησίες.