Αναγνώριση αλλεργιών σε δηλητήριο μελισσών και σφηκών

Μετά από ένα τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας, πολλοί άνθρωποι νομίζουν γρήγορα ότι έχει εκδηλωθεί αλλεργική αντίδραση, αν και - ευτυχώς - πρόκειται μόνο για μια ισχυρή αλλά βασικά φυσιολογική αντίδραση σε ένα τσίμπημα.

Τα καθησυχαστικά νέα πρώτα απ' όλα: μια πραγματικά σχετική σοβαρή αλλεργία είναι πολύ, πολύ σπάνια στα παιδιά. Είναι πιο συχνή στους ενήλικες και μπορεί να είναι πολύ χειρότερη.

Το σημαντικό πράγμα που πρέπει να γνωρίζετε είναι: ΔΕΝ είναι αλλεργία η έντονη τοπική ερυθρότητα και το πρήξιμο δέκα έως δώδεκα εκατοστών. ΔΕΝ είναι αλλεργία αν μετά από λίγες ημέρες σχηματίζεται μια κόκκινη γραμμή γύρω από το σημείο του τσιμπήματος, δηλαδή μια φλεγμονή της λέμφου.

Μια αλλεργική αντίδραση εμφανίζεται το νωρίτερο όταν υπάρχουν συρίγγια ή εξανθήματα σε όλο το σώμα. Αυτό θα ήταν τότε το στάδιο 1, και ακόμη και σε αυτό το στάδιο στην πραγματικότητα λέγεται ότι δεν απαιτείται θεραπεία, δεν χρειάζεται κιτ έκτακτης ανάγκης. Ωστόσο, αξίζει να συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας, καθώς σε μεμονωμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι σκόπιμο να ξεκινήσει η θεραπεία ακόμη και στο στάδιο 1.

Αυτή είναι ασφαλής από το στάδιο 2, το οποίο σημαίνει ότι υπάρχουν οι λεγόμενες συστηματικές αντιδράσεις: σοβαρή ζάλη, εμετός, κυκλοφορικά προβλήματα. Εάν εμφανιστούν τέτοιες αντιδράσεις, συνήθως μέσα στην πρώτη ώρα μετά το τσίμπημα, τότε μιλάμε για σχετική αλλεργία στο δηλητήριο της μέλισσας και της σφήκας. Αυτό απαιτεί λεπτομερή διευκρίνιση και θεραπεία, δηλαδή υποευαισθητοποίηση. Και σε αυτά τα παιδιά πρέπει επίσης να δοθεί ένα σετ έκτακτης ανάγκης.

Τέλος, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι μια έντονη τοπική αντίδραση δεν έχει καμία σχέση με αλλεργία και δεν χρειάζεται να φοβόμαστε το επόμενο τσίμπημα, καθώς συνήθως δεν συμβαίνει τίποτα.