Μια έρευνα με διορατικότητα

Είναι πολύ καλό το γεγονός ότι τα περισσότερα ιατρεία διαθέτουν μια συσκευή οφθαλμολογικού ελέγχου εδώ και τέσσερα ή πέντε χρόνια - επειδή σας επιτρέπει να αναγνωρίζετε πολύ, πολύ νωρίς αν ένα παιδί χρειάζεται να επισκεφθεί οφθαλμίατρο ή όχι.

Μπορείτε να βασιστείτε στο γεγονός ότι τα παιδιά που εξετάζονται με αυτή τη συσκευή και δεν παρουσιάζουν καμία ανωμαλία είναι εντάξει. Μην ανησυχείτε, για όλα τα υπόλοιπα παιδιά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν κάποια σοβαρή οπτική ανωμαλία. Σημαίνει όμως: Προσοχή, αγαπητέ παιδίατρε, στείλτε αυτό το παιδί σε οφθαλμίατρο!

Μπορώ μόνο να σας παροτρύνω: Ενημερωθείτε από τον παιδίατρό σας, βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας έχει εξεταστεί με μια τέτοια συσκευή ή από οφθαλμίατρο το αργότερο μέχρι την ηλικία των δύο ετών, κατά προτίμηση μέχρι την ηλικία του ενός έτους. Γιατί υπάρχουν συγγενείς οπτικές ανωμαλίες που εσείς ως γονείς δεν τις αντιλαμβάνεστε και όπου δεν αρκεί ο γιατρός να σας ρωτήσει ως γονείς "Βλέπει το παιδί σας τα πουλιά στον ουρανό;" ή "Βλέπει το παιδί σας τα ψίχουλα στο πάτωμα;".

Αυτές οι συγγενείς οπτικές ανωμαλίες πρέπει να ανιχνευθούν με μηχανική ή/και οφθαλμολογική εξέταση. Το σπουδαίο είναι ότι αν αντιμετωπίσετε πολλές από αυτές τις οπτικές ανωμαλίες σε πρώιμο στάδιο, μπορείτε συχνά να επιτύχετε εξαιρετικά αποτελέσματα. Ή το αντίστροφο: αν κάποια οπτικά ελαττώματα ανακαλυφθούν πολύ αργά, είναι συχνά σχεδόν αδύνατο να ανακτηθεί η χαμένη όραση.

Επομένως: Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας λαμβάνει μια τέτοια οφθαλμολογική εξέταση διαλογής ως μέρος της U6 ή U7 το αργότερο. Μιλήστε με τον παιδίατρό σας. Πρόκειται για ένα μέτρο με μεγάλη διορατικότητα.