Çevrenin görevi

"Çevrenin görevi çocuğu şekillendirmek değil, onun kendini ortaya koymasına izin vermektir."
Maria Montessori

Peki bu ne anlama geliyor? Bu, biz ebeveynlerin çocuğumuzu neyin harekete geçirdiği konusunda çok sık düşünmemiz ve hissetmemiz gerektiği anlamına geliyor. Hangi özelliklerin ve kişilik özelliklerinin çocuğun doğasında var olduğunu ve havalı olduğunu düşündüğümüz, yapmaktan hoşlandığımız veya iyi olduğumuz bir şeyi talep etmek yerine bunları nasıl teşvik edebileceğimizi anlamamız gerekir.

Örnek 1: Çok içe dönük bir çocukla, fırına veya kasaba her gittiğinizde "Orada ne diyorsun?" veya "Teşekkür et" demenizin hiçbir faydası olmayacaktır. Çocuk bunu yapmayacaktır çünkü bu onun doğasına uygun değildir, çünkü kendine güveni yoktur. Ve eğer bunu başkalarının önünde yapmaları tekrar tekrar istenirse, bu sadece bir yük olur - ve sonuç olarak çocuk adımı daha hızlı atmaz. Başka şekillerde güçlendirilmesi gerekir ve daha sonra bir noktada bu kibar şeylerde ustalaşabilecektir.

Örnek 2: Eğer kendiniz çok tutkulu bir sporcuysanız, diyelim ki bir hentbol oyuncusuysanız, çocuğunuzun hentbol oynamak için yeterli rekabetçi güce ya da ince motor becerilere ya da sadece arzuya sahip olmadığını fark ettiğinizde onu bir hentbol oyuncusu haline getirmeye çalışmanın hiçbir anlamı yoktur.

Sadece çocuğunuzun hangi alanlarda daha kolay geliştiğini ve ebeveynler olarak sizin onları hangi alanlarda destekleyebileceğinizi anlamaya çalışmalısınız. Elbette "kolay" demek doğru değil - biz ebeveynler için bu bazen son derece zordur. Küçük bir teselli, deyim yerindeyse, bir ipucu: ne kadar çok çocuğunuz olursa, onlardan birinin sizin yapmaktan hoşlandığınız şeyi yapmaktan hoşlanma şansı o kadar artar :-).